Theegezondheid
Thee en gezondheid
Van oudsher worden er aan thee medische eigenschappen toegedicht. Eeuwen geleden constateerde men dat in Azië bepaalde ziektes niet voorkwamen, die hier in melk, bier- en wijndrinkend Europa ware plagen waren. Men maakte kennis met de onbekende drank thee, importeerde die uit het verre oosten en stelde deze beschikbaar via de apotheek. Later groeide thee uit als genotmiddel en werelddrank nummer 1. In een recent groot onderzoek naar de gezonde en geneeskrachtige werking van met name groene thee wordt de belangrijkste helende kracht toegedicht aan de flavonoïden, beter bekend als looistoffen, in de thee. Deze stoffen werken als sterke anti-oxidanten in ons lichaam, die de ziekmakende vrije radicalen opruimen. Thee werkt op die manier dus weerstand-verhogend en blijkt, net als wijn en z’n looistoffen, de kans op hart- en vaatziekten te verminderen door het verlagen van bloeddruk en cholesterolgehalte. Omdat er naar groene thee veel meer onderzoek is gedaan lijkt het erop dat in het bijzonder groene thee over heilzame werkingen beschikken. Het fermentatieproces in de bereiding van zwarte thee, doet de hoeveelheid looistoffen namelijk afnemen, en daarmee zou ook de helende kracht verminderen. Er zijn echter ook mensen voor wie het vanzelfsprekend is dat alle theeën gezond zijn, omdat alle theeën een flinke hoeveelheid anti-oxidanten bevatten. In die zin kan thee net als verse groente en fruit een rol spelen in een gezonde manier van eten en drinken en het versterken van je afweersysteem. Mensen met een zwak maag-darmkanaal kunnen helaas minder goed profiteren van deze geneeskrachtige werking, zij kunnen irritatie of versterking van de klachten ondervinden bij veelvuldige inname van de looistoffen.
Thee bevat, net als koffie, cafeïne. Cafeïne werkt opwekkend, verhoogt de concentratie, is goed voor de spijsvertering en de vetverbranding. Thee bevat verder onder andere fluoride en is daardoor goed voor de tanden en mangaan, een stof die bijdraagt aan een betere stofwisseling. De aanwezige hoeveelheden van bovenstaande stoffen in de thee zijn sterk afhankelijk van het land van herkomst en de wijze van plukken en produceren. Wel kun je zeggen, dat een groene thee meer looistoffen en minder cafeïne bevat, dan z’n zwarte familie van dezelfde plantage. Witte thee bevat vrijwel geen looistoffen en zeer weinig cafeïne.
De strijd tussen Koffie en Thee
Onder de regering van de Scandinavische vorst Gustaaf III, aan het eind van de 18e eeuw, ontbrandde een grote strijd tussen de voorstanders van koffie en die van thee. De ene partij beweerde dat thee bijzonder schadelijk was, terwijl de andere partij juist koffie voor een gevaarlijke drank hield. Er was natuurlijk ook een derde groep, die beide dranken als zijnde een pest voor de beschaving verwierp en zich liever bij de brandewijn hield.
Koning Gustaaf wilde deze onenigheid op proefondervindelijke wijze oplossen. Toen zich het geval voordeed, dat twee tweelingbroers, die lichamelijk geheel en al overeen kwamen, beide wegens moord ter dood werden veroordeeld, achtte hij het juiste moment gekomen, om voor eens en altijd vast te stellen welke van de twee nieuwe dranken het gevaarlijkst was. Op bevel van de vorst werden de twee moordenaars levenslang opgesloten. De een moest iedere dag een grote hoeveelheid thee drinken en de ander kreeg elke dag net zoveel koffie. Twee medici werden aangesteld om het experiment nauwkeurig gade te slaan en zo vast te stellen welke van de twee misdadigers het eerst het slachtoffer zou worden van de giftige dranken. Maar wat men verwachtte gebeurde niet.
De jaren verstreken, de ene medicus stierf, daarna overleed ook de andere geleerde, terwijl de boeven iedere dag hun potten thee en koffie bleven drinken. Toen werd de koning vermoord en ook daarna bleven de misdadigers lustig voortleven. Uiteindelijk vierde de koffie triomf: de theedrinker stierf op 83-jarige leeftijd, een jaar eerder dan zijn koffiedrinkende broer.
|
